RSS

Monthly Archives: July 2013

Chapter 61 : Not being lazy

The inextinguishable flame of distinguished ancestry will be put out,
if the filth of sloth starts blocking it.
601
Only laziness can harm as much as laziness; treat it as such
if you wish your family to remain a family.
602
Kill laziness, if you wish
your clan to become a reputed clan.
602
The imbecile who lives clutching the fatal indolence,
will see his family’s demise before his own.
603
A ruler who falls into the lap of laziness and doesn’t strive hard,
will witness the destruction of his subjects and an upsurge in crime.
604
Procrastination, neglect, sloth and slumber : these four
are the ship that is boarded lovingly by habitual losers.
605
It is unlikely that the lazy will prosper,
even if they inherit the riches of an emperor.
606
Well-meaning rebukes will be followed by ridicule,
if one is indolent and refrains from striving hard.
607
If laziness rests on a state and its rulers, it will be
enslaved by its foes.
608
The ills that befell his state and leadership,
will vanish if one gives up his indolence.
609
The ruler who has no sloth will attain all that was attained by
the one who measured the world with his feet.
610
* The one who measured the world with his feet could mean Vishnu in his Vamana Avatar, or Buddha or Mahavira who traversed the world on their feet.  

——————————————————————————————————————————————————–

அதிகாரம் 61 : மடியின்மை

குடியென்னுங் குன்றா விளக்கம் மடியென்னும்
மாசூர மாய்ந்து கெடும்.
601
மடியை மடியா ஒழுகல் குடியைக்
குடியாக வேண்டு பவர்.
602
மடிமடிக் கொண்டொழுகும் பேதை பிறந்த
குடிமடியும் தன்னினும் முந்து.
603
குடிமடிந்து குற்றம் பெருகும் மடிமடிந்து
மாண்ட உஞற்றி லவர்க்கு.
604
நெடுநீர் மறவி மடிதுயில் நான்கும்
கெடுநீரார் காமக் கலன்.
605
படியுடையார் பற்றமைந்தக் கண்ணும் மடியுடையார்
மாண்பயன் எய்தல் அரிது.
606
இடிபுரிந் தெள்ளுஞ்சொல் கேட்பர் மடிபுரிந்து
மாண்ட உஞற்றி லவர்.
607
மடிமை குடிமைக்கண் தங்கின்தன் ஒன்னார்க்
கடிமை புகுத்தி விடும்.
608
குடியாண்மை யுள்வந்த குற்றம் ஒருவன்
மடியாண்மை மாற்றக் கெடும்.
609
மடியிலா மன்னவன் எய்தும் அடியளந்தான்
தாஅய தெல்லாம் ஒருங்கு.
610
Advertisements
 
1 Comment

Posted by on July 28, 2013 in Porul, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Chapter 60 : Possessing zeal

The haves are haves if they have zeal; if they have it not,
they are have-nots, whatever else they may have.
591
Possessing passion is the true possession; all other wealth
is transient and will vanish.
592
They will not bemoan the loss of wealth,
they who have enduring zeal.
593
Wealth, on its own, will find the way to reach
those with unflagging fervor.
594
The depth of water determines how tall an aquatic plant grows;
zeal in the heart dictates how far man goes.
595
Fervently aspire for the best; even if you fail,
it is still as good as succeeding.
596
The zealous won’t flinch in the face of trouble;
the elephant, even if buried under a barrage of arrows, never relents.
597
Those without zeal, will never attain
the pride of being hailed as generous.
598
It is huge; it has sharp tusks; yet, the tusker
is frightened when the tiger attacks.
599
Abundant zeal is one’s strength and wisdom; those without it
are trees, their human form being the only difference.
600

——————————————————————————————————————————————————

அதிகாரம் 60 : ஊக்கமுடைமை

உடையர் எனப்படு தூக்கமஃ தில்லார்
உடைய துடையரோ மற்று.
591
உள்ளம் உடைமை உடைமை பொருளுடைமை
நில்லாது நீங்கி விடும்.
592
ஆக்கம் இழந்தேமென் றல்லாவார் ஊக்கம்
ஒருவந்தம் கைத்துடை யார்.
593
ஆக்கம் அதர்வினாய்ச் செல்லும் அசைவிலா
ஊக்கம் உடையா னுழை.
594
வெள்ளத் தனைய மலர்நீட்டம் மாந்தர்தம்
உள்ளத் தனைய துயர்வு.
595
உள்ளுவ தெல்லாம் உயர்வுள்ளல் மற்றது
தள்ளினுந் தள்ளாமை நீர்த்து.
596
சிதைவிடத் தொல்கார் உரவோர் புதையம்பிற்
பட்டுப்பா டூன்றுங் களிறு.
597
உள்ளம் இலாதவர் எய்தார் உலகத்து
வள்ளியம் என்னுஞ் செருக்கு.
598
பரியது கூர்ங்கோட்ட தாயினும் யானை
வெரூஉம் புலிதாக் குறின்.
599
உரமொருவற் குள்ள வெறுக்கைஅஃ தில்லார்
மரமக்க ளாதலே வேறு
600
 
1 Comment

Posted by on July 26, 2013 in Porul, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Chapter 59 : Managing intelligence operations

Intelligence operations and highly regarded books –
a king should consider them his eyes.
581
Knowing everything that happens to everyone – to always gain such intelligence
at great speed is the duty of a king.
582
There is no better way to victory for a king than
deploying spies on surveillance and gathering credible intelligence.
583
Having everyone – officials, kin and foes,
under surveillance is the job of a spy.
584
A spy should be capable of inconspicuous appearance,
fearlessly looking into others’ eyes and never disclosing critical facts.
585
A spy should be able to go incognito, as an ascetic and others,
infiltrate all places, and tirelessly gather intelligence by any means.
586
A spy should be capable of extracting top secrets nonchalantly,
and verifying their veracity beyond doubt.
587
Ascertain even the intelligence gathered by a spy
by deploying another spy.
588
Lead the sleuths such that they don’t know each other;
when three of them concur on an input, you know it is reliable.
589
When you honour a spy, do it not in public; else,
you would broadcast your own secret.
590

——————————————————————————————————————————————————-

அதிகாரம் 59 : ஒற்றாடல்

ஒற்றும்உரை சான்ற நூலும் இவையிரண்டும்
தெற்றென்க மன்னவன் கண்.
581
எல்லார்க்கும் எல்லாம் நிகழ்பவை எஞ்ஞான்றும்
வல்லறிதல் வேந்தன் தொழில்.
582
ஒற்றினான் ஒற்றிப் பொருள்தெரியா மன்னவன்
கொற்றங் கொளக்கிடந்த தில்.
583
வினைசெய்வார் தஞ்சுற்றம் வேண்டாதா ரென்றாங்
கனைவரையு மாராய்வ தொற்று.
584
கடாஅ உருவொடு கண்ணஞ்சா தியாண்டும்
உகாஅமை வல்லதே ஒற்று.
585
துறந்தார் படிவத்த ராகி இறந்தாராய்ந்
தென்செயினும் சோர்வில தொற்று.
586
மறைந்தவை கேட்கவற் றாகி அறிந்தவை
ஐயப்பா டில்லதே ஒற்று.
587
ஒற்றொற்றித் தந்த பொருளையும் மற்றுமோர்
ஒற்றினால் ஒற்றிக் கொளல்.
588
ஒற்றொற் றுணராமை ஆள்க உடன்மூவர்
சொல்தொக்க தேறப் படும்.
589
சிறப்பறிய ஒற்றின்கட் செய்யற்க செய்யின்
புறப்படுத்தா னாகும் மறை.
590
 
Leave a comment

Posted by on July 25, 2013 in Porul, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Chapter 58 : Compassion

There exists this stupendous beauty called compassion;
and therefore, the world exists.
571
It is compassion that keeps the world functioning as it should;
there are those who lack it, and they burden the earth.
572
Of what use is a tune that can’t suit any song?
of what use are eyes, which have no compassion?
573
An eye that is not abound with compassion,
what purpose is it serving on the face, feigning existence?
574
Eyes are adorned by compassion; but for it,
they would be considered wounds.
575
Trees rooted to the land they resemble, those though
born with eyes, don’t use them to be compassionate.
576
Those who lack compassion have no eyes;
who truly have eyes can’t lack compassion.
577
The world belongs to those who do their duty unfalteringly,
while being compassionate.
578
Being compassionate and patient, even with those
who hurt us, is a quality, most admirable.
579
Even after seeing poison being poured, they will consume it
and converse cordially,
they who seek to be captivatingly civilized and compassionate.
580

——————————————————————————————————————————————————

அதிகாரம் 58 : கண்ணோட்டம்

கண்ணோட்டம் என்னும் கழிபெரும் காரிகை
உண்மையான் உண்டிவ் வுலகு.
571
கண்ணோட்டத் துள்ள துலகியல் அஃதிலார்
உண்மை நிலக்குப் பொறை.
572
பண்ணென்னாம் பாடற் கியைபின்றேல் கண்ணென்னாம்
கண்ணோட்ட மில்லாத கண்.
573
உளபோல் முகத்தெவன் செய்யும் அளவினால்
கண்ணோட்ட மில்லாத கண்.
574
கண்ணிற் கணிகலம் கண்ணோட்டம் அஃதின்றேல்
புண்ணென் றுணரப் படும்.
575
மண்ணோ டியைந்த மரத்தனையர் கண்ணோ
டியைந்துகண் ணோடா தவர்.
576
கண்ணோட்டம இல்லவர் கண்ணிலர் கண்ணுடையார்
கண்ணோட்டம் இன்மையும் இல்.
577
கருமம் சிதையாமற் கண்ணோட வல்லார்க்
குரிமை உடைத்திவ் வுலகு.
578
ஒறுத்தாற்றும் பண்பினார் கண்ணும்கண் ணோடிப்
பொறுத்தாற்றும் பண்பே தலை.
579
பெயக்கண்டும் நஞ்சுண் டமைவர் நயத்தக்க
நாகரிகம் வேண்டு பவர்.
580
 
Leave a comment

Posted by on July 25, 2013 in Porul, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Chapter 57 : Refraining from terrifying deeds

Investigating neutrally, and punishing appropriately,
so as to deter the repeat of a crime, is the duty of the king.
561
Raise the sceptre swift and stern, but land it softly,
those who wish never to lose what they possess.
562
A king will be isolated and will face rapid ruin,
if he becomes a tyrant indulging in terrifying deeds.
563
“My king – he is a tyrant” : such a denouncement
is certain to hasten a king’s downfall.
564
Inaccessible and has a harsh countenance – his huge wealth
resembles a treasure protected by demons.
565
If he is of harsh words, and has no compassion,
his extensive wealth will become extinct soon.
566
Harsh words and excessive punishments form the saw
that files away the king’s military might.
567
When the king doesn’t take counsel of his advisers,
and tends to explode with rage, his wealth starts imploding.
568
When the foes strike, a king who has not built his defences,
will fall swiftly, trembling with fear.
569
A tyrant will assemble an ensemble of the unlearned;
but for them, there is no burden for the earth.
570

——————————————————————————————————————————————————

அதிகாரம் 57 : வெருவந்த செய்யாமை

தக்காங்கு நாடித் தலைச்செல்லா வண்ணத்தால்
ஒத்தாங் கொறுப்பது வேந்து.
561
கடித்தோச்சி மெல்ல வெறிக நெடிதாக்கம்
நீங்காமை வேண்டு பவர்.
562
வெருவந்த செய்தொழுகும் வெங்கோல னாயின்
ஒருவந்த மொல்லைக் கெடும்.
563
இறைகடிய னென்றுரைக்கு மின்னாச்சொல் வேந்தன்
உறைகடுகி யொல்லைக் கெடும்.
564
அருஞ்செவ்வி யின்னா முகத்தான் பெருஞ்செல்வம்
பேஎய்கண் டன்ன துடைத்து.
565
கடுஞ்சொல்லன் கண்ணில னாயின் னெடுஞ்செல்வம்
நீடின்றி யாங்கே கெடும்.
566
கடுமொழியும் கையிகந்த தண்டமும் வேந்தன்
அடுமுரண் தேய்க்கும் அரண்.
567
இனத்தாற்றி எண்ணாத வேந்தன் சினத்தாற்றிச்
சீறின் சிறுகுந் திரு.
568
செருவந்த போழ்திற் சிறைசெய்யா வேந்தன்
வெருவந்து வெய்து கெடும்.
569
கல்லார்ப் பிணிக்குங் கடுங்கோல் அதுவல்ல
தில்லை நிலக்குப் பொறை.
570
 
2 Comments

Posted by on July 24, 2013 in Porul, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Chapter 56 : Tyranny and injustice

He is worse than assassins, the ruler who harries his citizens,
and indulges in unjust acts.
551
The extortion and graft done wielding the sceptre
is no different from robbery done pointing a spear.
552
The ruler who doesn’t assess and administer justly, day after day,
will let his state rot day by day.
553
The king who lets his sceptre tilt towards tyranny
will lose all his wealth, people and state.
554
The tears shed by citizens subjected to intolerable grief
are the weapons that erode the rulers’ wealth.
555
Just rule yields lasting fame to a ruler;
no justice, no fame.
556
Just as lack of rain is to the world, so is
to mankind – rulers’ lack of benevolence.
557
Being wealthy is worse than being poor,
under an unjust ruler.
558
If the king lets his sceptre of justice waver,
the skies won’t yield and monsoons will fail.
559
The cows’ milk will dry up; the brahmans will forget the scriptures;
when the king stops being their saviour.
560

——————————————————————————————————————————————————

அதிகாரம் 56 : கொடுங்கோன்மை

கொலைமேற்கொண் டாரிற் கொடிதே யலைமேற்கொண்
டல்லவை செய்தொழுகும் வேந்து.
551
வேலொடு நின்றா னிடுவென் றதுபோலும்
கோலோடு நின்றா னிரவு.
552
நாடோறு நாடி முறைசெய்யா மன்னவன்
நாடோறு நாடு கெடும்.
553
கூழுங் குடியு மொருங்கிழக்குங் கோல்கோடிச்
சூழாது செய்யு மரசு.
554
அல்லற்பட் டாற்றா தழுதகண் ணீரன்றே
செல்வத்தைத் தேய்கும் படை.
555
மன்னர்க்கு மன்னுதல் செங்கோன்மை யஃதின்றேல்
மன்னாவாம் மன்னர்க் கொளி.
556
துளியின்மை ஞாலத்திற் கெற்றற்றே வேந்தன்
அளியின்மை வாழு முயிர்க்கு.
557
இன்மையி னின்னா துடைமை முறைசெய்யா
மன்னவன் கோற்கீழ்ப் படின்.
558
முறைகோடி மன்னவற் செய்யி னுறைகோடி
ஒல்லாது வானம் பெயல்.
559
ஆபயற் குன்று மறுதொழிலோர் நூன்மறப்பர்
காவலற் காவா னெனின்.
560
 
2 Comments

Posted by on July 24, 2013 in Porul, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Chapter 55 : Justice

Investigating intensely, leading fairly without unduly favoring anyone,
analysing and acting, constitute justice.
541
The world survives, looking up to the skies for rain;
the people live, looking up to their ruler’s sceptre for justice.
542
* Sceptre, in common English usage, stands more for sovereignity and authority; In Kural, it stands more for justice and fairness of the ruler.  
The scriptures that scholars write and the virtues they extol,
have their roots in the sceptre of the ruler.
543
The world will embrace the feet of the ruler,
who embraces his people and renders justice.
544
In the state of the king who rules justly, as befits a king,
even monsoons and harvests will happen unfailingly.
545
It is not the spear that gives victory; it is the king’s sceptre,
the one that never tilts unjustly.
546
A king protects all the world; he is protected
by the justice that he dispenses resolutely.
547
A king who isn’t readily accessible and doesn’t rule justly,
will be ruined by his own lowly deeds.
548
To punish a crime, in order to protect and nurture one’s subjects,
is not a blot on the king but his duty.
549
The king punishing, severely, those brutal murderers,
is akin to clearing weeds from the crop.
550

—————————————————————————————————————————————————–

அதிகாரம் 55 : செங்கோன்மை

ஓர்ந்துகண் ணோடா திறைபுரிந்தி யார்மாட்டும்
தேர்ந்துசெய் வஃதே முறை.
541
வானோக்கி வாழு முலகெல்லா மன்னவன்
கோனோக்கி வாழுங் குடி.
542
அந்தணர் நூற்கு மறத்திற்கு மாதியாய்
நின்றது மன்னவன் கோல்.
543
குடிதழிக் கோலோச்சு மாநில மன்னன்
அடிதழீஇ நிற்கு முலகு.
544
இயல்புளிக் கோலோச்சு மன்னவ னாட்ட
பெயலும் வினையுளுந் தொக்கு.
545
வேலன்று வென்றி தருவது மன்னவன்
கோலதூஉங் கோடா தெனின்.
546
இறைகாக்கும் வையக மெல்லா மவனை
முறைகாக்கு முட்டாச் செயின்.
547
எண்பதத்தா னோரா முறைசெய்யா மன்னவன்
தண்பதத்ததாற் றானே கெடும்.
548
குடிபுறங் காத்தோம்பிக் குற்றங் கடிதல்
வடுவன்று வேந்தன் றொழில்.
549
கொலையிற் கொடியாரை வேந்தொறுத்தல் பைங்கூழ்
களைகட் டதனோடு நேர்.
550

 

 
2 Comments

Posted by on July 24, 2013 in Porul, Thirukkural