RSS

Chapter 97: Dignity

It maybe essential and important, yet,
let it go, if it is beneath your dignity.
961
It may be fatal not to do it, yet,
let it go, if it lowers your dignity.
961 V2
Fame and riches may beckon but they’d not do ignoble deeds,
those who seek high-mindedness besides honour.
962
In times of prosperity, humility is needed;
but during poverty, don your pride.
963
When people slip beneath their dignified state,
they are lowly as hair fallen from the head.
964
A base act, as minor as a rosary pea,
will make those, as towering as a mountain, to shrivel.
965
It leads not to earthly fame, nor to a divine land;
why then must one scamper behind those who revile them.
966
Better to be known that he died without stooping low,
than live by depending on those who humiliate him.
967
Living on to preserve your body, when the greatness
of your character is gone – is that an elixir of life?
968
The kavarimaa will cease living if a shred of hair is lost;
likewise, there are those who’ll shed their lives, if disgraced.
969
The world shall revere their fame,
those who are proud enough to face death than ignominy.
970

அதிகாரம் 97: மானம்

இன்றி அமையாச் சிறப்பின ஆயினும்
குன்ற வருப விடல்.
961
சீரினும் சீரல்ல செய்யாரே சீரொடு
பேராண்மை வேண்டு பவர்.
962
பெருக்கத்து வேண்டும் பணிதல் சிறிய
சுக்கத்து வேண்டும் உயர்வு.
963
தலையின் இழிந்த மயிரனையர் மாந்தர்
நிலையின் இழிந்தக் கடை.
964
குன்றின் அனையாரும் குன்றுவர் குன்றுவ
குன்றி யனைய செயின்.
965
புகழின்றால் புத்தேள்நாட் டுய்யாதால் என்மற்
றிகழ்வார்பின் சென்று நிலை.
966
ஒட்டார்பின் சென்றொருவன் வாழ்தலி னந்நிலையே
கெட்டான் எனப்படுதல் நன்று.
967
மருந்தோமற் றூனோம்பும் வாழ்க்கை பெருந்தகைமை
பீடழிய வந்த விடத்து.
968
மயிர்நீப்பின் வாழாக் கவரிமா அன்னார்
உயிர்நீப்பர் மானம் வரின்.
969
இளிவரின் வாழாத மானம் உடையார்
ஒளிதொழு தேத்தும் உலகு.
970

 

 
Leave a comment

Posted by on February 29, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

Chapter 96: Lineage

Those of good birth stand apart through their
sense of justice and sense of shame that come naturally for them.
951
Propriety, truth and modesty: those of good birth
do not lapse on these three.
952
Those born in a family that treasures truth internalize these four:
smile, generosity, sweet words and not belittling anyone.
953
Even if they are bound to gain millions,
those of good lineage shall never stoop to do things beneath themselves.
954
Their ability to give may dwindle, but those of ancient lineage
do not depart from their character.
955
Those who seek to live in harmony with their families, of flawless descent,
do not do unworthy deeds spurred by vengeance and deceit.
956
Any fault in a person of good descent stands out
like the wart on the moon of the sky.
957
If lack of compassion is seen while considering the welfare of others,
aspersions are cast on their ancestry.
958
The sprouting shoots betray the seed hidden in the soil;
words spoken portray the nature of their families.
959
If one cares for his wellbeing, he needs a sense of shame;
if one cares for his family, he needs to be humble before anyone.
960

 

அதிகாரம் 96: குடிமை

இற்பிறந்தார் கண்ணல்ல தில்லை இயல்பாகச்
செப்பமும் நாணும் ஒருங்கு.
951
ஒழுக்கமும் வாய்மையும் நாணுமிம் மூன்றும்
இழுக்கார் குடிப்பிறந் தார்.
952
நகைஈகை இன்சொல் இகழாமை நான்கும்
வகையென்ப வாய்மைக் குடிக்கு.
953
அடுக்கிய கோடி பெறினும் குடிப்பிறந்தார்
குன்றுவ செய்தல் இலர்.
954
வழங்குவ துள்வீழ்ந்தக் கண்ணும் பழங்குடி
பண்பின் தலைப்பிரிதல் இன்று.
955
சலம்பற்றிச் சால்பில செய்யார்மா சற்ற
குலம்பற்றி வாழ்துமென் பார்.
956
குடிப்பிறந்தார் கண்விளங்கும் குற்றம் விசும்பின்
மதிக்கண் மறுப்போல் உயர்ந்து.
957
நலத்தின்கண் நாரின்மை தோன்றின் அவனைக்
குலத்தின்கண் ஐயப் படும்.
958
நிலத்திற் கிடந்தமை கால்காட்டும் காட்டுங்
குலத்திற் பிறந்தார்வாய்ச் சொல்.
959
நலம்வேண்டின் நாணுடைமை வேண்டும் குலம்வேண்டின்
வேண்டுக யார்க்கும் பணிவு.
960
 
Leave a comment

Posted by on February 29, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

Chapter 95: Medicine

Food and deed, both in excess and deficit, cause disease,
induced by the three (humors)* listed by the learned, starting with wind.
941
The body needs no medicine,
if one eats after ensuring the earlier intake is digested.
942
After digestion, eat in right measure. This is the way
for the possessor of the body to prolong its being.
943
After ascertaining digestion, when you feel quite hungry,
eat, in right measure, food that suits your constitution.
944
If one eats after refusing incompatible food
there is no harm for their existence.
945
Joy resides with one who knows what not and how much to eat.
Likewise, disease rests with the glutton.
946
One who cannot judge his extent of hunger and gobbles up greedily
will be afflicted with boundless malady.
947
Diagnose the disease, detect its root cause,
discern its cure and then act aptly.
948
The learned medic should consider the state of the ailing,
the extent of ailment and the timing, and then treat.
949
The ailing, the medic, the medicine and the caregiver
– the treatment encompasses all these four.
950

 

அதிகாரம் 95: மருந்து

மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர்
வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று.
941
மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக் கருந்திய
தற்றது போற்றி உணின்.
942
அற்றால் அளவறிந் துண்க அஃதுடம்பு
பெற்றான் நெடிதுய்க்கு மாறு.
943
அற்ற தறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல
துய்க்க துவரப் பசித்து.
944
மாறுபா டில்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்
ஊறுபா டில்லை உயிர்க்கு.
945
இழிவறிந் துண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்
கழிபேர் இரையான்கண் நோய்.
946
தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
நோயள வின்றிப் படும்.
947
நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும்
வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்.
948
உற்றான் அளவும் பிணியளவும் காலமும்
கற்றான் கருதிச் செயல்.
949
உற்றவன் தீர்ப்பான் மருந்துழைச் செல்வானென்
றப்பானாற் கூற்றே மருந்து.
950

* As per traditional Indian Medical systems, Vaadham, pitham, kabam (Wind, bile and phlegm) are the three bodily humors, whose balance determines the health of a person.

 
Leave a comment

Posted by on January 30, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

Chapter 94: Gambling

Love not gambling even when you win. To win
is akin to a fish biting the metallic hook on a fishing line.
931
Can there ever be a rewarding course of life
for a gambler who wins one to lose a hundred.
932
If one keeps calling as the dice roll,
their wealth shall roll away to others.
933
Nothing else can cause as much poverty as
the degrading and demeaning gambling.
934
The dice, the casino and the playing hand –
those who lovingly embrace these lose everything.
935
When one is enclasped by Gambling, the Imp of Misfortune,
they shall starve and suffer.
936
When one enters the gambling den at dawn,
their character and inheritance decline.
937
If one fritters time away at the casino,
their character and inheritance decline.
937 V2
It erodes wealth and imposes falsehood –
gambling that causes torment and erases tenderness.
938
Food, dress, learning, wealth and fame – these five
elude one who takes to the dice.
939
Like the spirit that yet loves the body in torment,
the gambler loves to wager despite the losses.
940

 

அதிகாரம் 94: சூது

வேண்டற்க வேன்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்
தூண்டில்பொன் மீன்விழுங்கி யற்று.
931
ஒன்றெய்தி நூறிழக்கும் சூதர்க்கு முண்டாங்கொல்
நன்றெய்தி வாழ்வதோ ராறு.
932
உருளாயம் ஓவாது கூறின் பொருளாயம்
போஓய்ப் புறமே படும்.
933
சிறுமை பலசெய்து சீரழிக்கும் சூதின்
வறுமை தருவதொன் றில்.
934
கவறும் கழகமும் கையும் தருக்கி
இவறியார் இல்லாகி யார்.
935
அகடாரார் அல்லல் உழப்பர்சூ தென்னும்
முகடியான் மூடப்பட் டார்.
936
பழகிய செல்வமும் பண்பும் கெடுக்கும்
கழகத்துக் காலை புகின்.
937
பொருள்கெடுத்துப் பொய்மேற் கொளீஇ அருள்கெடுத்
தல்லல் உழப்பிக்குஞ் சூது.
938
உடைசெல்வம் ஊணொளி கல்விஎன் றைந்தும்
அடையாவாம் ஆயம் கொளின்.
939
இழத்தொறூஉம் காதலிக்கும் சூதேபோல் துன்பம்
உழத்தொறூஉம் காதற் றுயிர்.
940

 

 

 

 
Leave a comment

Posted by on January 30, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

Chapter 93: Avoiding alcohol

They shall not be respected nor feared, and they shall lose their glory –
they who are in love with alcohol.
921
Consume not alcohol; consume if you will,
those who care not to be held highly by the noble.
922
Drunken revelry is horrid in front of your mother;
how would it seem in front of the esteemed?
923
The good lady, Sense of Shame, will turn her back on
those despicably guilty of being drunk.
924
They have no sense of consequences,
those who pay to lose their senses.
925
One who is asleep is no different from the dead;
one who consumes alcohol forever consumes poison.
926
Those who are in a perpetual drunken stupor
shall be sneered at by the knowing locals.
927
Drop the pretense of never feeling merry while drinking;
all that’s hidden in your heart will tumble out.
928
Making an inebriated person see reason
is like pursuing with a flame, someone under water .
929
While sober, will he not think of his crapulence
when he sees others sloshed under the influence?
930

அதிகாரம் 93: கள்ளுண்ணாமை

உட்கப் படாஅர் ஒளியிழப்பர் எஞ்ஞான்றும்
கட்காதல் கொண்டொழுகு வார்.
921
உண்ணற்க கள்ளை உணிலுன்க சான்றோரான்
எண்ணப் படவேண்டா தவர்.
922
ஈன்றாள் முகத்தேயும் இன்னாதால் என்மற்றுச்
சான்றோர் முகத்துக் களி.
923
நாணென்னும் நல்லாள் புறங்கொடுக்கும் கள்ளென்னும்
பேணாப் பெருங்குற்றத் தார்க்கு.
924
கையறி யாமை உடைத்தே பொருள் கொடுத்து
மெய்யறி யாமை கொளல்.
925
துஞ்சினார் செத்தாரின் வேறல்லர் எஞ்ஞான்றும்
நஞ்சுண்பார் கள்ளுண் பவர்.
926
உள்ளொற்றி உள்ளூர் நகப்படுவர் எஞ்ஞான்றும்
கள்ளொற்றிக் கண்சாய் பவர்.
927
களித்தறியேன் என்பது கைவிடுக நெஞ்சத்
தொளித்ததூஉம் ஆங்கே மிகும்.
928
களித்தானைக் காரணம் காட்டுதல் கீழ்நீர்க்
குளித்தானைத் தீத்துரீஇ யற்று.
929
கள்ளுண்ணாப் போழ்தில் களித்தானைக் காணுங்கால்
உள்ளான்கொல் உண்டதன் சோர்வு.
930

 

 

 
Leave a comment

Posted by on January 24, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

Chapter 92: Harlots

Bedecked with bracelets, she seeks him not for love but money –
her saccharine words are charged with disgrace.
911
Discern and spurn
pretentious women who schemingly gloat.
912
The fake cuddling of women coveting money
is like hugging an unknown corpse in a dark room.
913
The wise who seek the way of compassion
are not swayed by trivial pleasures of covetous women.
914
Wise men renowned for their sagacity shun
the trite frolics of women who profess love for all.
915
Those who care for themselves care not for
the shoulders of those who offer exaggerated banal joys.
916
Those with discontented hearts embrace the shoulders
of those who make love with devious thoughts in their hearts.
917
Those who cannot reason wisely see a divine enchantress
in a dubious woman’s embrace.
918
Soft shoulders of loose women, decked with jewels,
is the hell where imprudent louts dwell.
919
Deceitful women, drink and dice
are friends of those wantonly dumping their wealth.
920
Deceitful women, drink and dice
are friends of those deserted by the deity of wealth.
920 V2

அதிகாரம் 92: வரைவின் மகளிர்

அன்பின் விழையார் பொருள்விழையும் ஆய்தொடியார்
இன்சொல் இழுக்குத் தரும்.
911
பயன்தூக்கிப் பண்புரைக்கும் பண்பில் மகளிர்
நயன்தூக்கி நள்ளா விடல்.
912
பொருட்பெண்டிர் பொய்ம்மை முயக்கம் இருட்டறையில்
ஏதில் பிணந்தழீஇ யற்று.
913
பொருட்பொருளார் புன்னலம் தோயார் அருட்பொருள்
ஆயும் அறிவி னவர்.
914
பொதுநலத்தார் புன்னலம் தோயார் மதிநலத்தின்
மாண்ட அறிவி னவர்.
915
தந்நலம் பாரிப்பார் தோயார் தகைசெருக்கிப்
புன்னலம் பாரிப்பார் தோள்.
916
நிறைநெஞ்சம் இல்லவர் தோய்வர் பிறநெஞ்சிற்
பேணிப் புணர்பவர் தோள்.
917
ஆயும் அறிவினர் அல்லார்க் கணங்கென்ப
மாய மகளிர் முயக்கு.
918
வரைவிலா மாணிழையார் மென்தோள் புரையிலாப்
பூரியர்கள் ஆழும் அளறு.
919
இருமனப் பெண்டிரும் கள்ளும் கவறும்
திருநீக்கப் பட்டார் தொடர்பு.
920

 

 
Leave a comment

Posted by on January 24, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

Chapter 91: Uxoriousness

One who forever acts out of fervor for his wife never attains anything worthy;
this is the trait that those who focus on execution shun.
901
Without preserving the good, driven by the desire for the woman-
the wealth made thus is a greatly disconcerting disgrace.
902
Stooping to go against the grain by submitting to the wife’s will,
always embarrasses good men.
903
There is no salvation for one who fears his wife;
never can he achieve fame nor mastery over execution.
904
One who fears his wife will forever fear
doing good to the good folk.
905
One may live amongst the celestial beings but has no standing,
if he fears the drooping of the shapely shoulders of his wife.
906
The demure woman deserves more acclaim
than the manliness that dances to the woman’s tune.
907
One who caters to the whims of her, with elegant brows,
shall never do any good nor resolve any of his friends’ woes.
908
Virtuous deeds, valuable possession and various pursuits
are beyond those who do what the wife bids.
909
Cultured hearts with precious thoughts allow not
the folly of appeasing their consorts.
910

 

அதிகாரம் 91: பெண்வழிச் சேறல்

மனைவிழையார் மாண்பயன் எய்தார் வினைவிழைவார்
வேண்டாப் பொருளும் அது.
901
பேணாது பெண்விழைவான் ஆக்கம் பெரியாதோர்
நாணாக நாணுத் தரும்.
902
இல்லாள்கண் தாழ்ந்த இயல்பின்மை எஞ்ஞான்றும்
நல்லாருள் நாணுத் தரும்.
903
மனையாளை அஞ்சும் மறுமை இலாளன்
வினையாண்மை வீறெல்லாம் இன்று.
904
இல்லாளை அஞ்சுவான் அஞ்சுமற் றெஞ்ஞான்றும்
நல்லார்க்கு நல்ல செயல்.
905
இமையாரின் வாழினும் பாடிலரே இல்லாள்
அமையார்தோள் அஞ்சு பவர்.
906
பெண்ணேவல் செய்தொழுகும் ஆண்மையின் நாணுடைப்
பெண்ணே பெருமை உடைத்து.
907
நட்டார் குறைமுடியார் நன்றாற்றார் நன்னுதலாள்
பெட்டாங் கொழுகு பவர்.
908
அறவினையும் ஆன்ற பொருளும் பிறவினையும்
பெண்ணேவல் செய்வார்கண் இல்.
909
எண்சேர்ந்த நெஞ்சத் திடனுடையார்க் கெஞ்ஞான்றும்
பெண்சேர்ந்தாம் பேதைமை இல்.
910
 
Leave a comment

Posted by on January 3, 2016 in Porul, Thirukkural, Thirukural, Uncategorized

 

Tags: , , ,

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 50 other followers