Chapter 22: Awareness of, and alignment, to the ways of the world

28 Nov
Doing one’s duty without desiring any favours, is like rain;
what can the world do in return for the rains.
The purpose of one’s hard-earned money is
to be deployed to help the deserving.
In this world and the other, it is tough to attain
anything better than beneficence.
One who is aligned to the right ways of the world, lives amongst the alive;
the others are placed amongst the dead.
The wealth of the wise one who loves, and is loved by, the world,
is like a public pond brimming with water.
Riches falling upon the benevolent, resemble
a ripe tree laden with fruits, in the middle of a village.
Riches falling upon a person of great qualities, resemble
an unfailing herbal tree that is a source of medicines.
Even in times of distress, those who dont shy away from beneficence,
have clear vision of their moral responsibilities.
A benevolent person turns poor when he laments his inability
to do the good deeds he is used to doing.
What harm can come out of beneficence? Such harm
deserves to be bought even by selling oneself.

# 215 – ‘உலகவாம் பேரறிவாளன்’ in kural 215, is a simple phrase that has been and can be interpreted in so many different ways.

Manakudavar: – ‘one who is loved by the world, knows the customs of the world, and is generous’

Parimelazhagar: ‘the wise one who adheres to the ways of the world lovingly’

Deveneya Paavaanar: ‘the benevolent, wise one loves and cares for all lives (humans, animals, plants) of the world – like the king Pari who gave his chariot to a creeping plan without support’

Karunanidhi: ‘the wise one who is oriented towards public good’

GU Pope: ‘men who love the fitting way, the truly wise’

I have taken the middle path: ‘the wise one who loves, and is loved by, the world’



கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரிமாட்
டென்னாற்றுங் கொல்லோ வுலகு.
தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாந் தக்கார்க்கு
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.
புத்தே ளுகத்து மீண்டும் பெறலறிதே
யொப்புரவி னல்ல பிற.
ஒத்த தறிவா னுயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
செத்தாருள் வைக்கப் படும்.
ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே யுலகவாம்
பேரறி வாளன் திரு.
பயன்மர முள்ளூர்ப் பழுத்தற்றாற் செல்வ
நயனுடை யான்கட் படின்.
மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றாற் செல்வம்
பெருந்தகை யான்கட் படின்.
இடனில் பருவத்து மொப்புரவிற் கொல்கார்
கடனில் காட்சி யவர்.
நயனுடையா னல்கூர்ந்தா னாதல் செயுநீர
செய்யா தமைகலா வாறு.
ஒப்புரவி னால்வருங் கேடெனி னஃதொருவன்
விற்றுக்கோட் டக்க துடைத்து.

Leave a comment

Posted by on November 28, 2011 in Aram, Thirukkural


Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )


Connecting to %s

%d bloggers like this: