RSS

Chapter 22: Awareness of, and alignment, to the ways of the world

28 Nov
Doing one’s duty without desiring any favours, is like rain;
what can the world do in return for the rains.
211
The purpose of one’s hard-earned money is
to be deployed to help the deserving.
212
In this world and the other, it is tough to attain
anything better than beneficence.
213
One who is aligned to the right ways of the world, lives amongst the alive;
the others are placed amongst the dead.
214
The wealth of the wise one who loves, and is loved by, the world,
is like a public pond brimming with water.
215
Riches falling upon the benevolent, resemble
a ripe tree laden with fruits, in the middle of a village.
216
Riches falling upon a person of great qualities, resemble
an unfailing herbal tree that is a source of medicines.
217
Even in times of distress, those who dont shy away from beneficence,
have clear vision of their moral responsibilities.
218
A benevolent person turns poor when he laments his inability
to do the good deeds he is used to doing.
219
What harm can come out of beneficence? Such harm
deserves to be bought even by selling oneself.
220

# 215 – ‘உலகவாம் பேரறிவாளன்’ in kural 215, is a simple phrase that has been and can be interpreted in so many different ways.

Manakudavar: – ‘one who is loved by the world, knows the customs of the world, and is generous’

Parimelazhagar: ‘the wise one who adheres to the ways of the world lovingly’

Deveneya Paavaanar: ‘the benevolent, wise one loves and cares for all lives (humans, animals, plants) of the world – like the king Pari who gave his chariot to a creeping plan without support’

Karunanidhi: ‘the wise one who is oriented towards public good’

GU Pope: ‘men who love the fitting way, the truly wise’

I have taken the middle path: ‘the wise one who loves, and is loved by, the world’

——————————————————————————————-

ஒப்புரவறிதல்

கைம்மாறு வேண்டா கடப்பாடு மாரிமாட்
டென்னாற்றுங் கொல்லோ வுலகு.
211
தாளாற்றித் தந்த பொருளெல்லாந் தக்கார்க்கு
வேளாண்மை செய்தற் பொருட்டு.
212
புத்தே ளுகத்து மீண்டும் பெறலறிதே
யொப்புரவி னல்ல பிற.
213
ஒத்த தறிவா னுயிர்வாழ்வான் மற்றையான்
செத்தாருள் வைக்கப் படும்.
214
ஊருணி நீர்நிறைந் தற்றே யுலகவாம்
பேரறி வாளன் திரு.
215
பயன்மர முள்ளூர்ப் பழுத்தற்றாற் செல்வ
நயனுடை யான்கட் படின்.
216
மருந்தாகித் தப்பா மரத்தற்றாற் செல்வம்
பெருந்தகை யான்கட் படின்.
217
இடனில் பருவத்து மொப்புரவிற் கொல்கார்
கடனில் காட்சி யவர்.
218
நயனுடையா னல்கூர்ந்தா னாதல் செயுநீர
செய்யா தமைகலா வாறு.
219
ஒப்புரவி னால்வருங் கேடெனி னஃதொருவன்
விற்றுக்கோட் டக்க துடைத்து.
220


 
Leave a comment

Posted by on November 28, 2011 in Aram, Thirukkural

 

Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: