Chapter 12 : Neutrality

27 Nov
Neutrality is a great virtue when one practices
impartiality, unfailingly, towards all sections. (Foes, friends, strangers)
Position of power is good to occupy, when one practices
impartiality, unfailingly, towards all sections.
111 V2
The wealth of one who has a balanced view, will remain intact
and will last for the next generations.
Even if some good comes out of the gains generated by
being unfair, desist from making that gain.
Whether a person has been just or unjust in life,
will be ascertained by the nature of offsprings left behind.
Ups and downs in life are inevitable; noble scholars are embellished
by not letting their hearts vacillate in either case.
When the heart falters to think unfairly, be alerted
that you are on course for ruination.
The world will not think ill of one who has stumbled into poverty
because of being fair and righteous.
Like a weighing scale that is balanced and sways correctly,
the grace of noble scholars lies in dispassionate assessment.
It is righteous to speak words that are not deviant; such words
are a result of unbiased thoughts that are not deviant.
Responsible business is when a business-person, caringly,
deploys other people’s money as one’s own.

# 115 –             The gist of this kural is seen in Kamba Ramayanam in these beautiful lines:

” When asked to rule the kingdom and then when asked to sacrifice it, Rama’s face resembled a painting of a lotus in full bloom”

# 116 –             Similar sensibilities are reflected in Bharathi’s lines, “I want all my thoughts to materialize and I want all thoughts to be pure”.

This is a continuation of the thought in kural 34 : “True moral integrity lies in being flawless in your thoughts; everything else is loud and blatant posturing”.

# 117 – Oct 2nd redux – Gandhi (again) and Kamaraj are classic examples. Both were uncompromising in their values and ended up with zero-to-modest bank balances. And look at where the world has placed them.


நடுவு நிலைமை

தகுதி எனவொன்று நன்றே பகுதியால்
பாற்பட்டு ஒழுகப் பெறின்.
செப்பம் உடையவன் ஆக்கஞ் சிதைவின்றி
எச்சத்திற் கேமாப்பு உடைத்து.
நன்றே தரினும் நடுவிகந்தாம் ஆக்கத்தை
அன்றே யொழிய விடல்.
தக்கார் தகவிலர் என்பது அவரவர்
எச்சத்தாற் காணப்ப படும்.
கேடும் பெருக்கமும் இல்லல்ல நெஞ்சத்துக்
கோடாமை சான்றோர்க் கணி.
கெடுவல்யான் என்பது அறிகதன் நெஞ்சம்
நடுவொரீஇ அல்ல செயின்.
கெடுவாக வையாது உலகம் நடுவாக
நன்றிக்கண் தங்கியான் தாழ்வு.
சமன்செய்து சீர்தூக்குங் கோல்போல் அமைந்தொருபால்
கோடாமை சான்றோர்க் கணி.
சொற்கோட்டம் இல்லது செப்பம் ஒருதலையா
உட்கோட்டம் இன்மை பெறின்.
வாணிகம் செய்வார்க்கு வாணிகம் பேணிப்
பிறவும் தமபோல் செயின்.










Leave a comment

Posted by on November 27, 2011 in Aram, Thirukkural


Tags: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: